Bandana, vlechten en blote voeten (deel 1).

Vliegvissen is toch wel een zeer plezante bezigheid. Nog leuker is het om een weekje in het buitenland te gaan vissen met een paar goede vrienden.
Wanneer je dit al vaker hebt gedaan, kan het zomaar opeens gebeuren dat er iemand voorstelt om te gaan vliegvissen in het buitenland, maar niet in het geijkte pensionnetje, hotel, stuga of cottage.
Nee, er moet worden gebivakkeerd op de oever van de rivier.
Aangezien het een vliegreis betreft zal het een echte backpack trip worden. Kortom er worden eenpersoons tentjes van anderhalve kilo aangeschaft, lichtgewicht slaapzakken, matrassen en tarps die niet groter zijn dan een colafles.
Tot zover gaat alles nog goed. Er wordt over alles nagedacht. Er moet natuurlijk ook gegeten en gedronken worden. Het eten zal ook bereid moeten worden, dus een compacte brander met mini pannenset wordt ook aangeschaft. Maar wat dacht je van een lekker zelf gevangen visje op een houtvuurtje. Nu komen we op het punt aan dat het stadsmannetje veranderd in een ware survivor met bandana, vlechten en blote voeten. Gewapend met opklapbare snoeizaag en trekkingsbijl zullen we wel even een houtvuurtje gaan maken. Menig vlagzalm zal hier op hoogstaande culinaire wijze bereid worden. Het is dan ook beter voor de plaatselijke hertjes om niet te dicht in onze nabijheid wat water te gaan drinken in de rivier. Reerug staat al heel lang bovenaan op onze favoriete menulijst.

Het vliegvissen doen we al jaren en overal in Europa hebben we onze lijnen in de mooiste rivieren laten strekken.
Toch heb ik het idee dat deze trip naar Noorwegen een hele speciale gaat worden. Vijf dagen lang zullen we vertoeven in de schitterende natuur van Hedmark.
We zullen vissen wanneer we willen, eten en drinken als we trek krijgen en gaan slapen waar we maar willen zodra het houtvuurtje langzaam dooft en de oogleden te zwaar worden. Een goede single malt zal ons in dromenland doen belanden.
Dit zijn zo ongeveer mijn verwachtingen. Hoe het werkelijk zal verlopen zal ik in een aantal volgende delen laten weten.

Tot zover deel 1.

Three in Norway (by the one of them) deel 2

Het voorspel.
De voorbereiding van een tripje is altijd een erg leuke bezigheid. Zeker als je naar een land gaat waar je nog nooit bent geweest. Het idee voor de reis is aanwezig, nu komt het erop aan om dit om te zetten naar de praktijk.
Gelukkig bezitten wij binnen onze club twee leden die beschikken over een ruime ervaring wat betreft vliegvissen in Noorwegen.
Als eerste hebben we contact gezocht met Tobias die behalve het vliegvissen ook ervaring heeft met trekking en outdoor in het hoge noorden. Hij nodigde ons uit en zoals gebruikelijk werden we zeer gastvrij ontvangen in zijn fraaie Zaanse monumentenwoning.
De keukentafel lag vol met landkaarten, dvd's, boekjes en andere paparassen. Onder het genot van een bakkie volgden vele adviezen en goede stekken.
Het werd een gezellige avond en met een koffer vol goede tips gingen de muggen weer huiswaarts.
Het volgende wat op het programma stond was een avondje bij ondergetekende. Als eerste hebben we de datum vastgesteld en de vlucht geboekt. Het wordt de laatste week van juni en we vliegen met Norwegian airways. Eén van de adviezen was om voor 12 euro meer, extra bagage te boeken. In plaats van 20 kilo mogen we nu 2 x 20 kilo meenemen. (leek ons wel handig wanneer je voor het eerst iets dergelijks onderneemt).
Uiteraard moest er ook een auto gehuurd worden, want vanaf Gardermoen is het toch nog zo'n 400 kilometer noordwaarts. De keuze is gevallen op een middenklasse station.
Diverse ideeën en mogelijkheden werden verder nog doorgesproken. Aan het eind van de avond was de fundering van de reis gelegd.
Een aantal mailtjes later hadden we een bindavond op de Burgwal. "Special gast" was Jaco. Het toeval wil dat juist wanneer wij vertrekken, Jaco er met zijn gezin ook een weekje verblijft. Een afspraak dat hij ons een dagje op sleeptouw neemt was dus gauw gemaakt. Omdat Jaco al meerdere keren op de Glomma heeft gevist kon hij ons goed adviseren welke vliegen er gebonden konden worden. Ook nam hij voor ons de Glommaguiden mee,een voor ons een onmisbaar boekje met daarin alle stekken van de Glomma. www.glommaguiden.com De avond werd voornamelijk gevuld met het strikken van de diverse soorten "Glomma" vliegen.

Het bleek dat Jaco een uitstekend binder is en dit ook enthousiast kon overbrengen op ons. Het lukte ons om de vliegendozen aardig op peil te brengen. Het werd weer een beregezellige avond, die snel omvloog.
Wat is de voorpret van zo'n reis toch onmisbaar. Ben blij dat het nog een maand duurt eer we afreizen.
Het voorspel mag best lang duren.
Hein.

Three in Norway (by the one of them) deel 3

Slechts één tegenslag

Nu gaat het dan toch echt gebeuren.
Het is dinsdagavond 26 juli en zijn zojuist afgezet op Schiphol met wat tassen en een enorme hoeveelheid zin.
Na het inchecken zoeken we twee heerlijke single malts uit in de whiskyshop, we drinken nog een extra cold beer en proosten op de goede afloop voor we die grote ijzeren vogel instappen. Als we twee uur later landen op Gardermoen worden we geconfronteerd met een tegenslag: Alle tassen liggen op de band (zelfs die XXXL tas van Hans) behalve de tas van Steven. Telleurstelling veranderd in lichte irritatie wanneer deze drie kwartier later er nog steeds niet is.
Dan komen er plotseling toch nog een paar tassen van de lopende band waaronder de goede. Zelden ben je dan zo blij geweest met iets wat je al bezit.
Ondertussen moest Hans de sleutels van de huurauto ophalen omdat één van de medewerkers van Sixt speciaal voor ons hiervoor zou nablijven.
Wanneer we eenmaal bepakt en bezakt in een hagelnieuwe maar stampvolle Ford Focus station zitten, gaan we toch om 2.00 uur weer goedgehumeurd verder met onze reis naar de rijke visgronden in het hoge noorden.
Ergens aan de Glomma tussen Tynset en Tolga heeft Jaco met zijn gezin een huisje gehuurd en wij zijn per sms uitgenodigd voor het ontbijt.
Hans rijdt de hele nacht door en ondanks de (tot Hans' ongenoegen) zeer lage maximum snelheid, weet hij toch een dodelijk slachtoffer te maken. Na de ter aarde bestelling van het kadaver en het nodige zoekwerk, vinden we rond 7.30 uur de fraaie vakantie woning van de familie Griffioen.
Jaco, Anita en Berend ontvangen ons met een zeer welkom ontbijt. Nadat we de lekkernijen hebben verorberd en zijn bij gekletst neemt Jaco ons mee naar twee geschikte plekken langs de Glomma om ons kamp op te slaan.
We kiezen voor een stuk genaamd Tømmervelta, deze was namelijk aanbevolen door rivierkeeper Hein van Aar.
We bedanken Jaco, die weer lekker gaat vissen en nadat wij de CO-OP in Tolga hebben leeg gekocht bouwen wij met militaire precisie ons basiskamp op.
Eén van de tentjes werd zelfs in het struweel geplaatst en was zelfs door de eigenaar nog nauwelijks terug te vinden. Ook werd er van een tarp en een stuk bouwzeil een gemeenschappelijke schuilplaats gemaakt om de regen uren droog door te brengen. Deze was, god zij dank, niet nodig.
Wat ook zeer comfortabel was, is dat de landeigenaar een goed zittende houten bank had neergezet voor vermoeide wandelaars. Uiteraard werd deze onmiddellijk door ons geconfisqueerd en kreeg een strategische plek bij de stookplaats.
Het was nu ondertussen woensdag aan het begin van de middag, We hadden de reis erop zitten, de boodschappen gehaald, vergunningen op zak en onze tenten met de "warme bedden" stonden klaar.

We konden nu eindelijk beginnen met hetgeen waar voor we gekomen waren: VLIEGVISSEN. Hierover meer in deel 4.

Three in Norway (by the one of them) deel 4 (slot)

Veel wind en regen, dus droog.

Onze eerste dag valt niet mee. De omstandigheden zijn lastig. Het waterpeil van de Glomma is meer dan een halve meter hoger dan normaal, dus waden is nu nog nauwelijks mogelijk. Bovendien waait er een straf windje en is het een koude dag waardoor er van insecten activiteit weinig sprake is.
Ondanks deze slechte omstandigheden weten we toch een paar vlagzalmpjes te haken, al is het nog niet wild. Van avondvisserij komt niet veel terecht, we hebben een nachtje overgeslagen en besluiten rond de klok van 23.00 uur, na het nuttigen van een slaapmutsje, onze "comfortabele" slaapplaatsen uit te proberen.
Het is een koude nacht, de tentjes zijn erg klein, maar ondanks dat slapen we goed en lang.

Als we wakker worden schijnt de zon uitbundig, is het zeker acht graden warmer, windstil en dansen de verschillende insecten de merengue op het water. Het kan niet anders dan dat dit een geweldige visserij op moet leveren.
Het ontbijt was rap gedaan en de lijnen strekten zich al gauw over de Glomma.
Niet tegenstaande dat de vlagzalmen regelmatig stegen, haakten we er aanvankelijk niet veel. Vele vliegen werden aan de tippet gebonden zonder het gehoopte resultaat.
Dan hoor ik door de porto dat Steef de code heeft weten te kraken. Tegen alle adviezen in ging hij met puntje 12/00 vissen en ja hoor, het feest kon beginnen. Dankzij deze super tippetlijn van de firma Stroft haalden we de grootste vlagzalmen nog uit de hoofdstroom. Ook ving Steef deze ochtend hiermee de absolute kanjer van de week. Een prachtige, 52 centimeter grote, vlagzalm werd door hem onder de kant vandaan gepeuterd.
Het vangen ging ons erg goed af en het was een prachtige dag om wat te experimenteren. Er werd zowel stroom opwaarts als afwaarts gevist. Ook bleek dat wanneer je de vlieg aan het einde van de drift tegen hield dat deze vaak nog gepakt werd, zelfs terug strippen langs het kantje bleek soms effectief.
We praten nu over een vlieg die uit de koker komt van Paul Christiaan http://fliegenfischer-forum.de/paul.html en deze aan Jaco had gegeven toen hij hem enkele jaren gelden gidste. Dat dit een geweldige vlieg is bleek de volgende dag. We gingen vissen rondom de Kvennan-eilanden die in de Glomma liggen recht tegenover de gelijknamige camping. Op het moment dat wij hier aan de slag gingen stond er weer een puist wind en werden we getrakteerd op een stevige regenbui. Ondanks deze belabberde omstandigheden bleef deze droge vlieg prachtige vissen opleveren. Door de hoge waterstand waren de eilanden nauwelijks bereikbaar geweest en dus nog onbevist. Maar doordat wij, met behulp van de aanwijzingen van Jaco, toch de oversteek hebben gewaagd, konden wij hier maagdelijk vissen en vingen veel en voornamelijk grote vlagzalmen.
De avondvisserij met streamers had tot op heden, behoudens één aanbeet, nog niets opgeleverd maar dat moest deze avond maar snel veranderen.
We gingen na een verrukkelijk diner met gemarineerde steaks en rosti-parts naar een stek waar een langgerekt eiland langs de oever ligt, genaamd Elandeiland. Hier is de nevenstroom beduidend sterker dan de hoofdstroom. Dat dit een goede keuze was bleek later want Hans wist hier twee pareltjes van bruine forellen te haken. Streamers die goed werkten waren voorzien van een zware (lood)kop, hadden natuurlijke kleuren en geen geglitter. Dat deze overdag ook prima vangen bleek de volgende en tevens onze laatste visdag. Deze dag moest het Labyrinth onderhanden genomen worden. Dit is een stuk waar de rivier sterk meandert en vele eilanden er voor zorgen dat er een grote diversiteit is aan stromen, variërend van snelle met een rots bodem tot zeer traag stromende met een sterk verzande bodem.
Het is werkelijk een waar feest om hier te mogen vissen. Steef had de slag al gauw te pakken en ving met de droge vlieg er lustig op los. Mij ging het wat minder goed af totdat ik op een gegeven moment overstapte op het oudhollandse principe met twee nimfen en een beetverklikker. De vangsten kwamen weer op gang en nadat wij op de oever een heerlijk diner hadden genuttigd met verse vlagzalm en spaghetti-bolognese bond ik een streamer aan de tip. Hans had al zeer goede zaken gedaan met deze methode en bij mij kwamen de vangsten nu ook echt op gang. Dit resulteerde in grote vlagzalmen en een prachtig geslepen bruine diamant van een forel. Steef tikte vandaag de dertig aan, allen op de droge vlieg gevangen. Het was een fantastische laatste visdag. Dit hebben we 's nachts bij het open vuur met een paar bodempjes van een goede single malt gevierd. We vielen weer heerlijk in coma.

Concluderend kan ik iedereen verzekeren dat wij een geweldige vistrip hebben gehad met prima vangsten en kan dan ook iedereen aanraden om de Glomma hier te gaan opzoeken.

Einde

Voor u geschreven door Hein, met dank aan Hans, Steef en Jaco voor de foto's en hun gezelschap in het bijzonder.
De titel van dit verslag is gebaseerd op het boek: Three in Norway (by the two of them). Dit engelstalige boek heb ik onlangs aangeschaft voor de bieb van De Mug en zal in het nieuwe bindseizoen beschikbaar zijn. Het is zeker de moeite waard deze te lezen wanneer je van vliegvissen, jagen en reizen houdt. Het is geschreven in 1895 maar nog altijd zeer amusant, zeker omdat het bomvol zit met humor en zelfspot. Een aanrader dus.